SOCIAAL ISOLEMENT VOORKOMEN

 

 

minister Inge Vervotte:
"Want ook mensen die zorg nodig hebben, moeten en kunnen een actief deel blijven
van de samenleving"

 

Een rusthuisopname is dikwijls een noodgedwongen 'keuze'. Vaak is de aanleiding het wegvallen van een ondersteunende en dierbare partner, waar men een groot deel van zijn verleden mee heeft gedeeld. Of mogelijk vormden beperkende gezondheidsredenen en groeiende (zorg)afhankelijkheid een must voor de opname.
Nog afgezien van een snijdend pijnlijk afscheid van een levenspartner komt er bij een rusthuisopname nog meer afscheid bij te pas. De ouderling wordt ook nog eens uit zijn vertrouwde leefmilieu gerukt en moet afstand nemen van eigen woning, tuin, huisdier... . Maar ook van vrienden, kennissen en buurtbewoners...

Heel veel van wat gedurende jaren of zelfs een heel leven is opgebouwd moet definitief worden verlaten en ook de basis van sociale contacten wordt door de verhuis grondig verstoord of gaat tenslotte grotendeels teniet.
En het rusthuis biedt daartegen geen bescherming! Voor heel wat bewoners zijn hun zorgverleners vaak hun hoofdzakelijke of enige contacten, maar diegenen die hen nauw aan het het hart liggen en met wie ze zich het meest mee verbonden voelen, zien ze vaak nog erg weinig.
Statistieken van het ministerie van Economie tonen aan dat 10 procent van de 65plussers minder dan eens per week een sociaal contact hebben.

Een (sociaal) isolement vormt een voedingsbodem voor eenzaamheid, een negatief zelfbeeld,  een gebrekkige eigenwaarde en tenslotte depressie, hetgeen samen het isolement en psychisch lijden enkel nog vergroot.

Daarom zal elk rusthuisbeleid dat het psychisch welbehagen van zijn bewoners als van primordiaal belang inschat, zich bijzonder inspannen en alle beschikbare mogelijkheden benutten om deze valstrik van isolement te voorkomen.
Bovendien zijn ouderen vaak niet assertief genoeg of kunnen ze moeilijk contacten leggen. Vooreerst praktische mogelijkheden beschikbaar stellen en een stimulering tot het gebruik daarvan zijn een must.

terug naar boven

 

TELEFOON ALS ELEMENTAIRE BASISVOORZIENING

 


Zelfs een bedlegerige bewoner
 kan hoorn opnemen...

 

Een van de meest eenvoudige en betaalbare, maar tevens ook meest ingrijpend middel tot bevordering van sociaal contact en voorkomen van isolement, is de telefoon. En zelfs een bedlegerige bewoner kan nog steeds een hoorn opnemen.
Alleen al het gevoel verbinding te kunnen leggen met de buitenwereld, is op zich al van onschatbare waarde en een geruststellend gegeven. En in een omgeving met grote uniformiteit zoals in een rusthuis, kan ook een eigen telefoonnummer bijdragen tot een gevoel van eigenwaarde en individualiteit.

Van al de bewoners die we erom vroegen, was er geen enkele die bezwaar zou maken tegen het ter beschikking hebben van eigen telefoontoestel op zijn kamer. Integendeel. Zowat elke rusthuisbewoner zou de mogelijkheid, om in zijn enige eigen privťruimte gecontacteerd te kunnen worden en volgens eigen behoefte en tijdstip een gesprek te kunnen voeren met een verwante, kleinkind, vriend,..., aantrekkelijk vinden. Het is dan ook onbegrijpelijk hoeveel rusthuisbewoners niet eens over een dergelijke elementaire voorziening kunnen beschikken.
 

onaanvaardbaar
Sinds Graham Bell in 1876 de grondslagen legde voor telefonie, beschikt anno 2009 zowat iedereen over de mogelijkheid om telefonische gesprekken te voeren. En sinds het aantreden van mobiele telefoons bouwen prille tieners via hun gsm een heus sociaal netwerk op. Geen enkele jongere wil zijn mobieltje missen en zou dat zelfs als een heuse handicap ervaren.

Gezien de beperkingen van ouderen en rusthuisbewoners is het onbegrijpelijk dat sommige rusthuizen niet eens over deze eenvoudige voorziening beschikt om een telefoonlijn aan te sluiten op de kamer van de bewoner. Dat daar niet de minste prioriteit aan wordt gegeven, zegt heel wat over de ernst dat het beleid hanteert aan het contact met de buitenwereld en het psychisch welbehagen van zijn bewoners, en dat is onaanvaardbaar! Het lijkt er haast op of deze rusthuizen directe contacten met de buitenwereld eerder willen beperken, dan wel aanmoedigen.

goodwill of toestemming van kinderen
Maar uit ervaring stelden we ook vast dat heel wat bewoners geen keuze maken voor een privťtelefoon op hun kamer, omdat hun kinderen daar niet achter staan of zelfs regelrecht afraden als 'niet nodig' of 'te kostelijk'. Dat lijkt dan meer op krenterigheid en egoÔsme, dan wel liefdevolle bezorgdheid.
Omwille van de lieve vrede legt de bewoner zich daar meestal maar bij neer, of neemt hij een gelaten houding aan. Want conflicten met verwanten die hen vaak als enige nog komen bezoeken, kunnen ze niet aan. Bovendien beheren diezelfde verwanten vaak hun financiŽn, hetgeen hen nog meer afhankelijk maakt van hun goodwill of toestemming. Het is dan ook schrijnend dat een rusthuisbewoner die zowat alles achter zich heeft moeten laten en soms fysiek uiterst beperkt is in zijn bewegingsvrijheid en contactmogelijkheden met de buitenwereld, een dergelijke voorziening onthouden kan worden.

verplichte basisvoorziening
Gezien de beperkte mogelijkheden van veel bewoners en de eenvoudige ingreep, is het onbegrijpelijk dat er in sommige rusthuizen slechts een paar procent van de bewoners gebruik kan maken van een persoonlijk telefoontoestel. Alle betrokken partijen uit de omgeving van de rusthuisbewoner zouden de beschikking over een persoonlijk telefoontoestel ten zeerste moeten stimuleren.
Een eigen telefoon met kosteloze binnenkomende gesprekken zou als een verplichte basisvoorziening geÔntegreerd dienen te zijn in elke rusthuiskamer.
In ziekenhuizen heeft men de belangrijkheid van deze voorziening al eerder begrepen.

terug naar boven

 

BEZOEK AANTREKKELIJKER MAKEN

 


Samen met bewoners maaltijd
kunnen delen bevordert intimiteit

 

Persoonlijk bezoek vormt voor de rusthuisbewoners meestal zowat hun grootste blijheid. Die persoonlijke attentie bevestigd hen in hun eigen zijn en het verschaft wat broodnodige aandacht, die we als mens toch allemaal graag met regelmaat ervaren.
In een privťgezelschap, dat voeling en kennis heeft van hun levensverhaal en achtergronden, zullen ze zich vlugger begrepen voelen en hun hart kunnen luchten.

maaltijd delen met bewoners
Wanneer in een gezin de maaltijd geserveerd wordt, vormt dat meestal een van de intiemste momenten van de dag waarbij alle gezinsleden aanwezig zijn. Enerzijds wordt er voldaan aan fysieke noden hetgeen tot een zeker gevoel van bevrediging leidt, maar tevens is het een plaats waar de meeste gesprekken plaatsvinden. Het tafelgezelschap kan daarbij net zo belangrijk zijn als hetgeen er op tafel komt.
Door tegen vergoeding en voorafgaande melding bezoekers de mogelijkheid te bieden deel te nemen aan het tafelgebeuren, integreer je de buitenwereld op een meer intieme en net daardoor bijzondere wijze, in het dagelijks leven van de bewoners.
Het bevordert ook wederzijdse kennismakingen tussen bewoners en bezoekers, hetgeen hun isolement met de maatschappelijke omwereld vermindert en het geeft de bezochte bewoner het gevoel, dat zijn bezoeker enige voeling kan hebben met zijn leefwereld.

bezoekers naar huis omwille van honger
Omwille van praktische redenen kunnen bezoekers ook gebonden zijn aan tijdstippen waarop zij hun oudere kunnen bezoeken. Of ze wonen een heel eind verwijderd van het rusthuis. Afgezien van een aantal zoetigheden tijdens de openingsuren van het cafetaria, bestaat er in de meeste rusthuizen geen voorziening om deze bezoekers een volwaardige maaltijd te laten gebruiken.
Door een groeiend hongergevoel geprikkeld, zullen zij vroegtijdig hun bezoek afronden, om elders hun honger te gaan stillen.
Andere bezoekers vertelden hun meegebracht lunchpakket te nuttigen op de kamer van de bewoner, terwijl die in de refter zat te eten. Een hoogst ongezellige situatie toch?

terug naar boven

 

CAFETARIA ALS CENTRALE VERBINDINGSBRUG
 MET BUITENWERELD

 


Rusthuiscafetaria = enige plaats in rusthuis waar bewonerslabel even kan worden afgeschud
 

Zeker voor rusthuisbewoners die weinig of geen bezoek ontvangen, noch buitenkomen, kan het cafetaria in een rusthuis een belangrijke ontmoetingsplaats vormen. Het is tevens ook de enige plaats in het rusthuis waar de bewoner zijn label als bejaarde rusthuisbewoner even kan afschudden en zich als klant gelijkwaardig kan voelen met andere aanwezige bezoekers, die actief deel uitmaken van de samenleving buiten het rusthuis. Dat kan een bevrijdend en meer neutraal gevoel bewerkstelligen.

De ervaring leert ons dat de meeste bewoners ook gretig inpikken op een uitnodiging tot een cafetariabezoek. Niet alleen zijn ze blij hun benen even te kunnen strekken en zich wat 'nieuwe prikkels' te laten welgevallen; een cafetariabezoek behoort vaak (zeker voor mindervalide bewoners), tot de weinig soelaas biedende opties en enige doelbestemming om een monotoon kamerverblijf even te doorprikken. En zelfs bij gure weersomstandigheden hoeft niemand daarvoor zelfs ťťn meter door de koude of regen. Redenen genoeg om het cafetariabezoek aan te moedigen bij de bewoners...

rusthuisbeleid

Door de aanwezige bezoekers vormt het cafetaria ook een verbindingsbrug met de buitenwereld en heeft daardoor een uitgesproken sociale functie. Elk rusthuisbeleid dat de belangrijkheid van deze voorziening weet in te schatten, zal het cafetaria dan ook als dusdanig aandacht toebedelen en aantrekkelijk maken voor de bezoekers (vriendelijke bediening, zacht achtergrondmuziekje, rokersruimte, ruime drankkeuze en hongerstillende hapjes die een vroegtijdig verlaten voorkomen, ruime openingsuren, sfeervol en gezellig interieur met minimale privacy, voldoende ruimte voor rolstoelgebruikers,...)

zakgeld

Met regelmaat ervoeren we dat sommige bewoners een uitnodiging tot een cafetariabezoek afwezen, om nadien met schaamte te bekennen, dat ze over geen enkel geldelijk tegoed konden beschikken. Dat is een vorm van ouderenmisbehandeling.
Het is niet meer dan vanzelfsprekend dat elke bewoner over enig zakgeld dient te beschikken dat hij naar naar eigen wens kan aanwenden en een minimumbedrag is overigens wettelijk vastgelegd.
En voor bewoners die niet meer in staat zijn hun gelden te beheren, kan men dat via eenvoudige praktische ingrepen of een bevriend tussenpersoon toch makkelijk beschikbaar maken. Zo kan er bvb een tegoed voorzien worden in het cafetaria zelf. (zie ook hier)

terug naar boven

 

INTERNET: FEDERALE OVERHEID WIL ALLE BELGEN ONLINE

 

Mee met de technologie,
mee met de samenleving
 

 

Toots Thielemans (87):
"Iedereen moet op
 het internet"

Beste vrienden,

Met Start2Surf @home biedt de Federale Overheid alle Belgen de kans om een heel degelijk computerpakket met internetabonnement tegen een goedkope prijs aan te kopen. Zo wil de overheid alle Belgen online helpen.

Ik zet graag mijn schouders onder dit project, want internet biedt zoveel mogelijkheden. Wie mee is met internet, is mee met zijn tijd. Help mij dus om mensen die nog niet online zijn, vertrouwd te maken met internet. Stuur ze een gratis postkaart, vertel hen over het uitzonderlijke aanbod en ga samen met mij voor 100.000 nieuwe internetgebruikers.

Alvast bedankt!
Toots Thielemans


luister en kijk naar de aanbeveling van Toots op:
www.iedereenonline.be

 

Federale Overheid wil
alle Belgen online helpen


Een computer is interessant en belangrijk voor iedereen. Maar meer dan 30% van de Belgische bevolking is nog niet vertrouwd met het internet. Daar wil de Federale Overheid met Start2Surf iets aan doen. Start2Surf @home is ťťn van de vier projecten die de digitale kloof helpen verkleinen. Meer informatie over de andere projecten vindt u op www.start2surf.be

Nationaal actieplan ter bestrijding van de digitale kloof

Op de Wereldtop over de Informatiemaatschappij (WTIM) in december 2003 te GenŤve heeft BelgiŽ zich ertoe verbonden een nationaal actieplan tegen de digitale kloof uit te werken. Daarop heeft de federale regering aan de Minister van Maatschappelijke Integratie en aan de Staatssecretaris voor Informatisering van de Staat de opdracht gegeven dit nationaal actieplan te coŲrdineren. Dit plan heeft tot doel de digitale kloof in de komende vijf jaar met een derde terug te dringen. Het plan is verdeeld over 3 krachtlijnen: sensibilisering, toegang en opleiding.







 

 

 

ELKE AFDELING IN RUSTHUIS ZIJN CYBERHOEKJE

 

 


Digitale communicatie kan helpen om
muren van vereenzaming te doorbreken

Het internet is reeds heel wat jaren doorgedrongen in alle lagen van de bevolking. Het vormt niet enkel een eindeloze informatiebron, maar is vooral bij jongeren hťt middel bij uitstek tot communicatie. Niet enkel het versturen van e-mails, maar ook chatten en gesprekken voeren zijn legio. En via een webcam kunnen gesprekspartners ook nog visueel waargenomen worden. Daarboven zijn de verbindingskosten, afgezien van een relatief lage abonnementskost, meestal gratis.
Deze digitale communicatiemogelijkheid kan ook in rusthuizen helpen om de muren van vereenzaming en sociaal isolement te slopen.

Zelfs een kort visueel en auditief contact met een (klein)kind of dierbare, kan een gevoel van isolement al doorprikken. En wat heerlijk toch, om bvb je kleinkind waarover je reeds verhalen vertelde aan een bevriende medebewoner, ook eens te kunnen voorstellen.

gezamenlijke uitdaging

Voor veel bewoners zal het aanvankelijk misschien een onoverkomelijke stap lijken om zich te bedienen van een computer, maar er zullen ondertussen in elk rusthuis ook bewoners vertoeven, die over de nodige basisvaardigheden of knowhow beschikken om een aanzet te geven. Zij kunnen medebewoners wat op weg helpen of begeleiden. Nieuwsgierigheid en interesse zal vlug gewekt worden als de mogelijkheden in beeld worden gebracht.
Herinneringen aan de jeugdjaren, waarbij buren bij elkaar voor de eerste maal tv gingen kijken, zullen zeker opgeroepen worden...
En met een beetje zoeken kan er ook wel een vrijwilliger gevonden worden, die de technische supervisie voor zijn rekening wil nemen.

ter beschikking stellen en gebruik aanmoedigen

Het zal voor een rusthuis bijna een verwaarloosbare kost zijn, om enkele oudere pc's ter beschikking te stellen die kunnen bijdragen aan een grotere algemene gelukscoŽfficiŽnt van de bewoners. En het sluit volkomen aan bij het Vlaams beleid om inspanningen te leveren, die het internetgebruik meer toegankelijk kan maken voor ouderen.
 


89-jarige Lia is 'Oma Computer'
bron: Het Belang van Limburg - 24/03/2011 (foto GVB)

In het Sint-Jozefrusthuis in Neerpelt heeft Lia Goossens (89) de bijnaam 'Oma Computer' gekregen. Door ouderdom heeft ze haar spraakvermogen grotendeels verloren. Communiceren met haar 12 kinderen, 14 kleinkinderen en achterkleinkind verliep zeer moeizaam. Maar nu heeft ze haar 'vertelplezier' terugvonden via een laptop.

ďZe is altijd een zelfstandige vrouw geweest die graag en heel veel praatteĒ, lacht zoon Johan Van Lindt (46). ďMet het ouder worden, was spreken steeds moeilijker voor haar. Dat vond ze verschrikkelijk erg. Ja, dat hebben de kinderen duidelijk gemerkt."
Tot Lia haar oog liet vallen op een laptop waarop een van de kleinkinderen zat te tokkelen tijdens een bezoek in het rusthuis. ďZe zag daarin een middel om te communiceren. Op enkele maanden tijd heeft ze het werken met de computer al behoorlijk onder de knie. Ze heeft vroeger nooit leren typen, maar dat gaat ook steeds vlotter.Ē Het personeel van het rusthuis helpt trouwens graag een handje. "Linda Geerits van de animatieploeg geeft ons moeder wekelijks computerles en de andere bewoners komen dan wel een kijken", knikt Johan Van Lindt. Zus Alda vult aan: "Ook mailtjes sturen, lukt haar al. Als er iemand jarig is, stuurt ze een berichtje met gelukwensen. Ongelooflijk toch dat iemand van bijna 90 op enkele maandentijd kan leren werken met de computer. Ze had nog nooit zo'n ding van dichtbij gezien."

LibiŽ
Voor haar verjaardag, begin maart, kreeg Lia een nieuwe laptop van haar kinderen. "Ze heeft eerst een tijdje op een tweedehandslaptop gewerkt. Maar met dit nieuwe model kan ze de verhalen die ze via de laptop vertelt, opslaan op een geheugenstick", zegt zoon Johan.
Lia Goossens volgt op haar computer niet alleen het nieuws van onder de kerktoren, maar ook bij het wereldnieuws voelt ze zich betrokken."Onze oudste zoon Hans (24) is beroepsmilitair en is naar Griekenland vertrokken", vertelt Van Lindt. "Ze wil dan weten hoe het met de 'oorlog' in LibiŽ is. En ze kijkt er naar uit om via haar laptop een berichtje van Hans te ontvangen."
Kleinzoon Bram (14) is trots op zijn oma. "Elke keer als ik op bezoek kom, leer ik haar iets bij. Of zij mij", lacht hij.

 


"Elk rustoord zijn cybercafť"
Sint-Amandsberg Schepen Versnick wil bejaarden uit hun isolement halen
bron: De Standaard - 21/3/2007 (artikel: Olivier Scheir - foto: Frederiek Van de Velde)
 

De krasse, bijna 85-jarige Suzanne Mortier praatte gisteren voor het eerst via internet en een webcam met haar zoon in ItaliŽ. Ook in rust- en verzorgingstehuis Heiveld is het digitale week.

Oe est? Ziede mij goe?'' Wanneer het gezicht van zoon Claude op het computerscherm verschijnt, gooit hij meteen de eerste vraag in plat Gents over de internetlijn.

Suzanne repliceert zonder aarzelen: ,,Joak! Ge zij ne schune jŰne!''

Claude probeert zijn moeder nog van haar stuk te brengen met: ,,Uuk alsk mo‚len trekke?'' Maar zonder succes.

Het was de eerste keer dat Suzanne haar zoon tegelijk hoorde ťn zag vanop afstand. ,,Hij belt twee keer per week en komt geregeld naar huis'', vertelt de kranige surfster.

Claude Verhegge, enig kind van Suzanne, werkt al 35 jaar in Turijn bij autobouwer Fiat. Hij is er getrouwd en heeft twee kinderen: een zoon van 30 en een dochter van 26. In de digitale week zag OCMW-rustoord Heiveld de kans schoon om moeder en zoon nu eens via het internet met elkaar te laten communiceren.
Claude wil zijn moeder al meteen overtuigen om het meer te doen. ,,Ge moe da lere, dan kunne we da mier doen!''
Moeder Suzanne, die tot voor drie jaar nog steeds naar ItaliŽ heen en terug ging, zag het minder zitten. ,,Da's moeilijk zenne!'' Maar achteraf vond ze het toch interessant en ,,vree special''.

BELEID RUSTHUIS HEIVELD

Ook OCMW-voorzitter Geert Versnick (Open VLD) was ontroerd door het tafereel. ,,Dit was formidabel. Mensen kunnen zo op een zeer makkelijke en economische manier met elkaar contact komen.''

Versnick ziet meteen de mogelijkheden om bejaarden uit hun isolement te halen. ,,We gaan al onze rusthuizen, vier in totaal, uitrusten met een cybercafť. Dat kost twee keer niks en het heeft het voordeel dat minder mobile mensen ook in contact kunnen treden met anderen. Dat hoeft niet eens met ItaliŽ te zijn, maar ook Brussel of waar dan ook. De mensen hebben terug contact met de wereld, daar waar ze dat vroeger hadden via de buurtwinkel, kunnen ze dat nu via het internet.''

Versnick voorziet zelfs ook in opleiding. ,,Ik ben er zeker van dat veel bewoners snel met het systeem weg zijn. Suzanne misschien niet, maar die kan zich dan laten helpen door anderen'', besluit hij.

 


"Minder eenzaam door internet"
bron: Het Belang van Limburg - 13/03/2009 (foto Hilde Van Geirt)

Herselt - Senioren en internet: het lijken twee andere werelden. Maar in Woon- en zorgcentrum Sint-Barbara in Herselt surfen en mailen de bewoners alsof ze nooit iets anders gedaan hebben.

Ergotherapeute Christina Ruts studeerde vorig jaar af aan de katholieke Hogeschool Kempen met een wel heel origineel eindwerk: een cursus voor internetgebruik voor senioren. Omdat zulke dingen zich alleen in de praktijk laten testen, ging ze op stage in het Woon- en Zorgcentrum Sint-Barabara in Herselt. "Er waren tien bewoners geÔnteresseerd in de cursus", zegt ze. "En uiteindelijk hebben ze het alle tien volgehouden tot het het einde. nadien wilden sommigen van hen zelfs een internetaansluiting op de kamer."
"In het begin ging het echt moeizaam. Ik moest de meest voor de hand liggende dingen uitleggen: waar de muis voor dient, hoe je die vasthoudt en wat het verschil is tussen klik en dubbelklik. Omdat bijna niemand met een computer had gewerkt, ging het allemaal vrij traag. Het tempo moest laag genoeg zijn zodat iedereen kon volgen."

e-card te verzenden naar hun kleinkinderen

"Ik had bepaalde dingen ook wat eenvoudiger gemaakt. Zo had ik op de entertoets een groene sticker gekleefd zodat die duidelijk zichtbaar was en ik enkel moest zeggen: druk op de groene knop." Christina leerde de bewoners het internet kennen aan de hand van de site van Jules Kabas en Seniorennet. "Dat zijn zaken die ze kennen. Jules Kabas trad een week voor de cursus nog op in het centrum. En via Seniorennet heb ik ze geleerd om een e-card te verzenden naar hun kleinkinderen. Iedereen was enthousiast."
"Elke keer als mijn cursisten iets bereikt hadden, waren ze zo trots als een pauw. Zelfwaarde is heel belangrijk, zeker in een leerproces.

woon- en zorgcentra moeten zich voorbereiden

Door het contact met de buitenwereld vereenzamen de nieuwe internetgebruikers minder snel. Hun leergierigheid wordt gestimuleerd en door te mailen, blijven ze deel uitmaken van de familie." Volgens Ruts moeten woon- en zorgcentra zich voorbereiden op een nieuwe generatie senioren. "Nu gaat het nog om een klein clubje, maar over een aantal jaren komen hier senioren wonen die het internet als een verlengde van zichzelf zien. Mailen en surfen zal voor hen de gewoonste zaak van de wereld zijn.

 


"Internet haalt senioren
uit isolement"
Bewoners OCMW-rustoord kunnen in cafť surfen en chatten
bron: Het Nieuwsblad - 28/12005 (artikel: Erik Gyselinck)
 

Opwijk - Bewoners van het Opwijkse OCMW-rustoord zitten sinds gisteren in het cafť achter de computer. Ze zetten hun eerste nieuwsgierige stappen op het internet. ,,Het is een middel om het isolement en de eenzaamheid van de bejaarden te doorbreken'', zo glundert OCMW-voorzitter Paul Onselaere (CD&V).

In het woon- en verzorgingscentrum De Oase is gisteren een internetcafť geopend met voorlopig twee computers die aansluiting hebben op het internet. Dat is vrij uniek in Vlaanderen. ,,Studies tonen aan dat senioren steeds meer belangstelling tonen voor het internet, al was het maar om met hun kleinkinderen te kunnen communiceren'', zo motiveerde de OCMW-raad zijn beslissing.

,,De belangstellende senioren krijgen een initiatiecursus. Als het experiment aanspreekt, verdubbelen we het aantal pc's'', vertelt OCMW-voorzitter Paul Onselaere. De opening van het cafť in de cafetaria van het rustoord valt samen met de 3.000ste bezoeker op de website van het Opwijkse ocmw. Het is ook net twee jaar geleden dat het nieuwe rustoord openging.

Gratis

Onselaere loofde ter gelegenheid van de opening twee personeelsleden die het project hebben gedragen: systeembeheerder Linda Monsieur en animatieverantwoordelijke Heidi Verhaevert, voor de omkadering.

Het internetcafť is dagelijks gratis toegankelijk voor bewoners en bezoekers het rustoord, van 10 tot 20 uur, ook op zondag.

 

 

 

COMPUTERBUS

 

 



ComputerPlusBus, ouderen aan de knoppen

In Nederland zijn 'Het Nationaal Ouderenfonds' en 'Het Mooiste Contact Fonds' van KPN samen de ComputerPlusBus gestart. Daarmee kunnen zijn ouderen een eerste kennismaking bieden met internet, e-mail en andere toepassingen...

Op http://www.steffie.nl/  legt Steffie op een makkelijke manier uit hoe je kan werken met een computer.

terug naar boven

 

SUPERVOORBEELD

 

Sint Maartenskliniek in Nijmegen (NL):
4 sterren voor gastvrijheid
in zorginstellingen

03-06-2008: De Sint Maartenskliniek heeft ook dit jaar vier sterren gekregen van de jury van de Sterrengids voor Gastvrijheidszorg in zorginstellingen. Hiermee is zij wederom als beste ziekenhuis geŽindigd voor de wijze waarop zij invulling geeft aan gastvrijheid voor patiŽnten en bezoekers. Dit jaar lieten 110 zorginstellingen zich op dit punt beoordelen door een vakjury. De eerste plekken in de rangorde werden ingenomen door een aantal verzorgings- en verpleegtehuizen.
Gastvrijheid, ambiance, eten en drinken van hoge kwaliteit. Veel keuzemogelijkheden. Sfeervol. Veel comfort voor de patiŽnten. (Uit het juryrapport 2008)
Het is hier net een hotel, vinden de patiŽnten en bezoekers. Waarom zou je ook verblijven in een steriele ziekenhuissfeer? Dat sfeervolle geldt niet alleen voor het eten en drinken maar ook voor de inrichting. Die wordt als warm en vriendelijk ervaren. Niet zo 'ziekenhuizerig'. (Uit het juryrapport 2007)

Gastvrijheidszorg houdt in dat een zorginstelling de wensen van patiŽnten voorop stelt, in het bijzonder ten aanzien van het eten, drinken, verblijf en de ambiance. Het gastvrijheidmanagement in de Sint Maartenskliniek is volgens de jury consequent doorgevoerd op alle punten die zorgen voor een gevoel van comfort en welbehagen tijdens een verblijf in het ziekenhuis. Voor iedere afdeling is een visie op het eten en drinken opgesteld. PatiŽnten die lang in de Sint Maartenskliniek moeten verblijven worden bijvoorbeeld gestimuleerd de maaltijden gezamenlijk te gebruiken. Volgens de jury hebben de medewerkers een uitnodigende, vriendelijke en servicegerichte houding. Tevens vindt men de Maartenskliniek heel sfeervol. Niet alleen door de mooie ligging, maar ook door de inrichting die niet doet denken aan een traditioneel ziekenhuis.

De innovatieve maaltijdvoorziening bij de Sint Maartenskliniek werd eerder al bekroond met twee onderscheidingen. De reden is dat de patiŽnt een zo groot mogelijke keuze aangeboden krijgt in wat hij wil eten, wanneer en waar. Door invoering van de ontbijtbuffetwagen kunnen patiŽnten ís ochtends zelf een ontbijt samenstellen, afhankelijk van waarin zij op dat moment trek hebben. De patiŽnt bepaalt zelf waar hij wil eten: op de kamer of in het restaurant waar hij ook kan kiezen voor een ter plekke bereide wokmaaltijd.

ĎGastvrijheidzorg met Sterrení is een initiatief van de Landelijke Organisatie CliŽntenraden,het Koksgilde Nederland en Standex Periodieken. Het initiatief wordt ondersteund door de organisaties VDZ, Arcares, LSR, VHVG, ZN en het Ministerie van VWS.
Zin in een virtuele rondleiding in de Sint Maartenkliniek, klik dan hier.

rookruimtes
Voor patiŽnten die zijn opgenomen, zijn er speciale rookruimtes buiten de verpleegafdeling. In het restaurant is een speciale serre ingericht waar patiŽnten, bezoekers en medewerkers van de Maartenskliniek kunnen roken. Ook in de tuin zijn speciale rookplekken ingericht.

 

 

PIM: PatiŽnten Informatiesysteem Maartenskliniek

 

 


27/01/2009 - Meer comfort en gemak aan bed in Maartenskliniek

Een stijve nek door het kijken naar de monitor aan het plafond? Losse laptops en een wirwar van snoeren rond het bed? Dat is voortaan verleden tijd bij de Sint Maartenskliniek in Nijmegen. Deze week nam dit gespecialiseerde ziekenhuis een nieuw patiŽnteninformatiesysteem in gebruik.

PatiŽnten hebben beschikking over een verstelbaar touchscreen aan bed. Naar behoefte en in privacy kan men televisie kijken, radio luisteren, internetten, bellen of een digitaal spelletje spelen. In de toekomst is ook het elektronisch kiezen voor een maaltijd, een tijdschrift kopen, een film huren of chatten met andere patiŽnten mogelijk.

 



PIM Bedside terminal Sint Maartenskliniek - deel 1

Een algeheel gevoel van welbehagen heeft een positieve invloed op een voorspoedig herstel. Vandaar dat de Sint Maartenskliniek gastvrijheid en goede voorzieningen hoog in het vaandel heeft staan. Voor meer comfort zijn de televisiemonitoren aan het plafond vervangen door moderne bedsideterminals. Deze terminal kan door de patiŽnt verzet worden. De afstandsbediening is overbodig; met het touchscreen kan de patiŽnt makkelijk kiezen voor TV, radio, internet, telefoon of een spelletje.

Het systeem is uitgebreid getoetst en getest door patiŽnten en medewerkers van de Maartenskliniek om er zeker van te zijn dat het voor alle patiŽntengroepen geschikt is. Zo is het gebruikersscherm voor patiŽnten met cognitieve problemen, bijvoorbeeld na een hersenbloeding, vereenvoudigd zodat ook zij goed gebruik kunnen maken van het systeem. Voor patiŽnten die hun handen niet kunnen gebruiken, zijn er speciale hulpmiddelen om het systeem te bedienen, zoals een blaaspijp of hoofdmuis.
Het patiŽnteninformatiesysteem wordt in de toekomst uitgebreid met een webshop, video on demand en een patiŽntenextranet. Ook elektronisch kiezen voor een maaltijd, een glaasje water bestellen of een patiŽntenenquÍte invullen over het verblijf in het ziekenhuis is straks mogelijk.



PIM Bedside terminal Sint Maartenskliniek - deel 2
 

 

terug naar boven

 

INTERGENERATIONELE CONTACTEN

 


CrŤche en rusthuis onder 1 dak

De jongste en oudste generatie samenbrengen onder 1 dak. Het idee vindt steeds meer navolging bij uitbaters van rusthuizen, die er nu ook kinderdagverblijven bij bouwen. Het geeft ontspanning aan de senioren en leert de kinderen omgaan met senioren.

De senioren krijgen dan ook regelmatig bezoek van hun piepjonge buren. Dat die contactmomenten het leven van jong en oud verrijken, bewijzen de lachende gezichten van de bewoners en de kinderen.

Geert Uytterschaut stelt het als volgt: "Contact tussen de generaties (intergenerationeel contact) past volledig in de strategie van onze rusthuisgroep om van woonzorgcentra een open huis te maken, waar verschillende generaties echt een thuis vinden."


Ter Venne in Sint-Martens-Latem: rusthuis en crŤche onder 1 dak
bron: VTM-nieuws - 10/02/2012

Dat die contactmomenten het leven van jong en
oud verrijken, bewijzen de
lachende gezichten van
de bewoners en de kinderen

 

veel plezier bij de oma's en de opa's...

Contacten tussen ouderen en kinderen zijn voor beiden belangrijk, het zorgt voor meer vertrouwdheid tussen de generaties en brengt de betrokkenheid met de buitenwereld dichterbij.

 


 

...en waarom geen
speelhoekje voor kinderen?

De maatschappij meer integreren in een rusthuis moet de vervreemding van ouderen van de samenleving helpen voorkomen. En daar horen ook kinderen bij. Het is dan ook vanzelfsprekend dat er in rusthuizen minimale voorzieningen beschikbaar zijn om dit jonge volkje enige bezigheid of afleiding te bezorgen, zodat ook zij zich wat behaaglijk kunnen voelen bij een bezoek aan opa of oma. Een speelhoekje met wat basisspeelgoed en kleurattributen en enkele speeltuigen buiten, kan al een hemelsbreed verschil uitmaken...
Z
elfs de loutere aanwezigheid van deze spulletjes kan het gevoel van huiselijkheid vergroten en de kindvreemdheid in het rusthuis verkleinen.

terug naar boven

 

VRIJWILLIGERSWERK EN VRIENDSCHAPPEN
MET BUITENWERELD

 


 
 

Rotterdam pakt met Humanitas sociaal isolement van ouderen aan

In 2008 werden bijna 50 vrijwilligers van Humanitas gekoppeld aan eenzame ouderen in Rotterdam. Eťn keer in de week ontmoeten ze elkaar gedurende anderhalf of twee uur. Ouderen kijken naar deze gesprekken uit. Even niet meer alleen...

terug naar boven

 


 
11/10/2013 - VRT - Iedereen beroemd -
Tom neemt rusthuisbewoners mee terug in de tijd met vinylplaten

Tom neemt rusthuisbewoners mee terug in de tijd met vinylplaten

Tom heeft thuis duizenden platen staan. Door de oude platen aan de bewoners van rusthuizen te laten horen wil hij ze terug in de sfeer van toen brengen, hun verhalen horen, hun eventueel aan het dansen krijgen.

terug naar boven

 

ANDERE INITIATIEVEN...

 

 

CONTACTEN TUSSEN BEWONERS AANMOEDIGEN

Vriendschappen en contacten stimuleren tussen bewoners en daarvoor voldoende en aantrekkelijke accommodatie scheppen, die op elk uur van de dag of avond toegankelijk is.

> een gezellige, intieme ruimte zonder 'zaal-gevoel', een rokersruimte
> occasionele filmprojecties
> actualiteiten bespreken op een vast tijdstip, eventueel  met behulp van projectie van krantenartikels
> bewoners individueel in de kijker stellen, bvb aan de hand van een voorstelling van diens levensloop met de belangrijkste gebeurtenissen
> maandelijks bewonerskrantje...

AANTREKKELIJKE ANIMATIE OP MAAT

Schoolfeestactiviteiten ŗ la sjoelbak zijn niet voor elke ouderling interessant.
Ouderen wiens leven meer intellectueel georiŽnteerde was, hebben allicht niet altijd boodschap aan kinderlijke spelletjes.

VERVOERMOGELIJKHEDEN

Mogelijkheden tot een directe verbinding met buitenwereld.
(markten, handelscentrum, horeca, culturele evenementen...)

FULLTIME MEDEWERKER OM EEN ERNSTIGE OF DREIGENDE
VEREENZAMING OF DEPRESSIEF AFGLIJDEN INDIVIDUEEL TE BENADEREN

Individuele benadering en aandacht van een fulltime medewerker met sociale en psychologische vaardigheden  is geen overdreven luxe in een rusthuis met meer dan honderd bewoners.

VOELING MET BUITENWERELD BEHOUDEN

Bibliotheek- en tijdschriftenservice, dagelijks doornemen en bespreken van krantenartikels,  voldoende kranten voorzien, radionieuws tijdens middagmaal, mogelijkheden tot deelname activiteiten in eigen omgeving

 

terug naar boven

 

LINKS

 

 

LINKS  m.b.t. sociaal isolement en eenzaamheid

Sociale interactie stimuleren:
http://cmdstud.khlim.be/~tbormans/roots/  en
http://cmdstud.khlim.be/~tbormans/roots/docs/roots_presentatie.pdf
Eenzaamheid verhoogt kans op dementie:
http://www.psycholoog.net/?p=1004
Leven in eenzaamheid:
http://eenzaam.lotgenootje.nl/
Van Sociaal Isolement naar meedoen in onze samenleving:
http://www.zwolle.nl/

 

terug naar boven

 

 

 

 

deodata.be  -  juridisch

free hit 
counters